anima humana logo stowarzyszenie anima humana opp poczta anima humana
Wybierz język... flaga polska flaga niemiecka

renata czernecki zdjecie Autor: Renata Czernecki - absolwentka Wydziału Pedagogiki i Psychologii Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach.

ANOREKSJA

 zdjęcie anoreksja

Zaburzenia w odżywianiu są zjawiskiem występującym głównie w krajach wysoko rozwiniętych, gdzie dostęp do pożywienia jest łatwy. Dotyczą przede wszystkim młodych ludzi, którzy ulegają potrzebom uznania, władzy i pieniędzy. Zjawisko to najczęściej jest efektem czynników kulturowych, lansowanych przez media: wzorca "wychudzonej sylwetki kobiecej", rozpowszechnionej mody na diety, potrzeby seksu i perfekcjonizmu. Do zaburzeń w odżywianiu dochodzi w sytuacji, gdy wystąpi więcej niż jeden z czynników tj. cechy indywidualne jednostki, czyli predyspozycje, stadium adolescencji, czynniki rodzinne, biologiczne, normy społeczno-kulturowe. Zaburzenia występują znacznie częściej u dziewcząt (między 12. a 19 rokiem życia, jednak dolna granica wieku zachorowań ciągle się obniża) niż u chłopców (zapadalność ok. 15. – 16. roku życia, przebieg jest cięższy niż u dziewcząt). Diagnoza i profilaktyka zaburzeń odżywiania nie mogą być podejmowane przez pojedyncze osoby. W proces ten włączeni muszą być: rodzice, lekarz pierwszego kontaktu, pediatra, psychiatra, pedagog, psycholog, nauczyciele. Dokonując diagnozy należy wykluczyć występowanie innych schorzeń tj. nadczynność tarczycy, cukrzyca, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, schorzenia podwzgórza, przysadki, nerwica, depresja, schizofrenia. Trafne rozpoznanie przyczyn zaburzeń, szybkie leczenie i terapia mogą sprzyjać całkowitemu powrotowi do zdrowia. Według Amerykańskiego Towarzystwa Psychiatrycznego - APA – zaburzenia odżywiania dzielimy na anoreksję psychiczną i bulimie psychiczną. Czasami do zaburzeń odżywiania zalicza się również otyłość.

 zdjęcie anoreksja

Anoreksjaanoreksja nervosa (grec. an-brak, orexis-apetyt) – jest to zaburzenie o podłożu psychicznym polegającym na świadomym ograniczaniu ilości przyjmowanych pokarmów. Osoba chora koncentruje się głównie na własnym wyglądzie, masie ciała i lęku przed przybraniem na wadze. Osoby chore systematycznie stosują: głodówki, cudowne diety, środki przeczyszczające, moczopędne, obniżających łaknienie, wywołują wymioty, uprawiają intensywne ćwiczenia fizyczne. Wszystko to wywołuje zaburzenia w gospodarce hormonalnej, a w konsekwencji doprowadza do zaniku miesiączki u dziewcząt i kobiet . Lęk przed nadwagą i opinią otoczenia powoduje, że dziewczęta mimo znacznej niedowagi uważają, że są grube, niezadowolone z brzucha, ud i pośladków.

Wyróżnia się dwa typy anoreksji :"restrykcyjny" – dziewczęta ograniczają spożywanie pokarmu do minimum, nie stosują tabletek przeczyszczających i/lub moczopędnych ani nie prowokują wymiotów. Drugi typ anoreksji to "żarłoczno-wydalający" polegający na ograniczaniu przyjmowanego pokarmu i regularnym wywoływaniu wymiotów oraz stosowaniu środków przeczyszczających i/lub moczopędnych.

Symptomatologia i przebieg. Podjęcie decyzji przez dziewczynę o odchudzaniu może być spowodowane m.in. krytycznymi uwagami na temat własnego wyglądu przekazywanymi przez koleżanki, rodziców, chłopaka, kreowaną sylwetką w mediach. Osoby chorujące na anoreksję są odpowiedzialne, solidarne, obowiązkowe, pilne. Większość obowiązków szkolnych i domowych wykonują rzetelnie. Mają dużą potrzebę sukcesów przy niskiej samoocenie. Większość czasu spędzają w samotności, co wiąże się z trudnościami w kontaktach z rówieśnikami. Szczupłe i wysportowane ciało jest środkiem uznania w grupie rówieśniczej. Staje się ono środkiem do odnoszenia sukcesów społecznych i zawodowych. Osoby z anoreksją chętnie przygotowują posiłki jednak ich nie spożywają, najczęściej jedzą w samotności. Posługują się kłamstwem, by nie jeść. Jedzenie chowają w kieszeniach, szafkach, serwetkach, w torebkach pod łóżko. Przed posiłkiem wypijają dużą ilość wody, schładzają zupę, by ją odtłuścić. Podczas nieobecności domowników nakładają jedzenie na talerz, po czym wyrzucają je do kosza, a brudne naczynia zostawiają dla potwierdzenia zjedzenia posiłku. Kupują produkty odtłuszczone i wkładają je do opakowań o normalnej kaloryczności. Brudzą sobie włosy i paznokcie masłem, aby zasugerować rodzinie, że już jadły. W literaturze przedmiotu znaleźć możemy również informacje dot. rodzin, w których wystąpiła anoreksja. Charakteryzują się one m.in. następującymi cechami: uwikłanie, sztywność, nadopiekuńczość, unikanie konfrontacji, nierozwiązywanie konfliktów, włączanie dzieci w konflikty małżeńskie. Dziewczęta z problemem anoreksji chętnie kontaktują się za pomocą Internetu z innymi dziewczynami o podobnych problemach i wymieniają się informacjami na temat prowokowania wymiotów i oszukiwania przy jedzeniu. Często też modlą się za swoje koleżanki, których waga przestała się zmniejszać.

Terapia: Głównymi celami terapii osób chorujących na anoreksję są: korygowanie niewłaściwych zachowań żywieniowych, uczenie zasad prawidłowego odżywiania, zwiększenie masy ciała, poprawienie stanu somatycznego, rozwijanie umiejętności radzenia sobie w trudnych sytuacjach, poprawa relacji w rodzinie, aktywne uczestnictwo wszystkich członków rodziny w terapii. Jeżeli powyższe cele nie są osiągnięte, kieruje się chorych do szpitala. Badania katamnestyczne pokazują, że u ok. 80% chorujących na anoreksję następuje wyzdrowienie. 10-20% umiera z powodu niedożywienia lub samobójstwa.

Jeśli potrzebujesz dodatkowych informacji lub wsparcia


Chcesz aby Nasza działalność dalej się rozwijała?
dotacja anima humana
Strona główna   Aktualności   Kontakt   Kopiowanie całości lub fragmentów bez zgody autora zabronione. monitoring pozycji admin Czernecki Dariusz Google