anima humana logo stowarzyszenie anima humana opp poczta anima humana
Wybierz język... flaga polska flaga niemiecka

renata czernecki zdjecie Autor: Renata Czernecki - absolwentka Wydziału Pedagogiki i Psychologii Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach.

DYSLEKSJA

Dysleksja to zaburzenie podstawowych funkcji poznawczych, objawiające się niemożliwością opanowania np. poprawnego pisania, czytania, liczenia pomimo prawidłowej inteligencji i dobrych warunków środowiskowych.

Przyczyny dysleksji mogą być spowodowane:
  • czynnikami genetycznymi,
  • zaburzeniami lingwistycznymi,
  • opóźnieniem dojrzewania ośrodkowego układu nerwowego.
W pedagogice i psychologii dysleksję wiąże się z zaburzeniami:
  • percepcji wzrokowej,
  • percepcji słuchowej,
  • motoryki oczu,
  • sprawności manualnej i koordynacji wzrokowo-ruchowej.
Dziecko ze stwierdzoną dysleksją rozwojową nie potrafi opanować umiejętności pisania i czytania w czasie i na poziomie wychowania przedszkolnego, dlatego tak istotna jest szybka diagnoza i interwencja, by podjęta terapia nie dopuściła do pogłębienia zaburzeń podstawowych i powstania zaburzeń wtórnych. Marta Bogdanowicz opracowała Skalę Ryzyka Dysleksji na podstawie charakterystycznych zachowań dziecka. Według niej do zachowań ryzykownych można zaliczyć:
  • trudności z zapamiętywaniem liter,
  • trudności z posługiwaniem się nożyczkami,
  • małą sprawność ruchowa, niechęć do zabaw ruchowych,
  • zwierciadlane odwzorowywanie cyfr i liter lub zapisywanie ich od strony prawej do lewej,
  • przekręcanie słów, mylenie wyrazów o podobnym brzmieniu np. zauczyć się,
  • trudności z odróżnieniem głosek o podobnym brzmieniu np. góra-kura, koza-kosa,
  • trudności z odróżnieniem lub zapamiętaniem liter o kształtach identycznych lub inaczej położonych w przestrzeni np. b-p-g-d lub kształtach podobnych np. m-n, l-t-ł,
  • trudności z budowaniem poprawnych wypowiedzi – zmiana szyku wyrazów w zdaniu, nieprawidłowe formy gramatyczne,
  • niechęć do układania puzzli, klocków,
  • niechęć do rysowania pomimo zachęcania,
  • trudności z pamięciowym odtwarzaniem materiału,
  • trudności z koncentracją uwagi, dziecko łatwo się rozprasza,
  • trudności z analizą i syntezą wyrazów np. wyróżnienie liter nos = n-o-s, łączenie głosek o-k-o = oko ,
  • trudności z odtwarzaniem figur geometrycznych, szlaczków (przerysowywanie),
  • trudności z małą motoryką np. zawiązywanie sznurowadeł, kokard, zapinanie guzików,
  • trudności z zapamiętaniem krótkich wierszy, piosnek oraz z rozpoznawaniem i tworzeniem rytmów.

Dziecko ze stwierdzonymi zaburzeniami w motoryce małej i dużej, w funkcji wzrokowej, funkcji językowo –percepcyjnej, funkcji językowo –ekspresyjnej i w uwadze powinno zostać objęte pomocą psychologiczno – pedagogiczną na terenie przedszkola, szkoły lub poradni specjalistycznej, w celu przeprowadzenia diagnozy i terapii pedagogicznej.
Terapia pedagogiczna polega na:

  • usprawnianiu zaburzonych funkcji,
  • profilaktyce,
  • wzmacnianiu czynników osobowościowych uczenia się.
Działania profilaktyczne mają na celu kształtowanie dojrzałości do nabywania umiejętności czytania i pisania, eliminowanie ze środowiska rodzinnego i szkolnego czynników utrudniających dziecku naukę. Działania korekcyjno – kompensacyjne usprawniają zaburzone funkcje i wzmacniają funkcje niezaburzone. Podczas terapii pedagogicznej:
  • pobudzana jest motywacja do nauki i wiary we własne możliwości,
  • eliminuje się lęk przed niepowodzeniami,
  • pobudza się pozytywną samoocenę oraz samoakceptację.
W terapii pedagogicznej wykorzystuje się karty pracy, gry planszowe, programy multimedialne usprawniające pamięć dziecka, myślenie logiczne, słuch, wzrok. Obecnie wskazuje się również na wykorzystywanie w terapii technik plastycznych i ich wytworów czyli arteterapia rozumiana jako odmiana kulturoterapii. Arteterapia w dysleksji pełni funkcję:
  • rekreacyjną – zapewnia uczniowi wypoczynek i regenerację sił niezbędnych do podejmowania różnych zadań,
  • edukacyjną – dostarcza uczniowi dodatkowych wiadomości i wiedzy na temat życia,
  • korekcyjną – usprawnia zaburzone funkcje.
Arteterapia oprócz swojej skuteczności jest również atrakcyjną metodą pracy z uczniem.

Kompleksowe działania terapeutyczne w szkole oraz domu rodzinnym dziecka, stanowią niezbędny element do poprawnego funkcjonowania i osiągania sukcesów. Wszelkie zaniedbania prowadzą m.in. do:

  • niskiej samooceny,
  • poczucia odrzucenia z grupy,
  • niepowodzeń szkolnych,
  • popadania w konflikty,
  • zaburzeń emocjonalnych.

Pomoc psychologiczno – pedagogiczna w placówkach oświatowych organizowana jest na podstawie Rozporządzenia MEN, w którym jasno określone są kryteria i formy pomocy psychologiczno – pedagogicznej. Dla ucznia polegają one m.in. na:

  • tworzeniu zespołów wychowawczych w celu opracowania Indywidualnego Planu Edukacyjno-Terapeutycznego,
  • dostosowaniu procesu dydaktycznego w zakresie wymagań i sposobu oceniania do indywidualnych potrzeb ucznia,
  • uczestniczeniu ucznia w zajęciach korekcyjno – kompensacyjnych.
Nauczyciel, który pracuje z uczniem dyslektycznym musi uwzględniać opinię Poradni Psychologiczno – Pedagogicznej lub innej specjalistycznej, utrzymywać kontakt z metodykiem terapii pedagogicznej oraz nauczycielem terapeutą, prowadzącym zajęcia terapii pedagogicznej. Wskazane jest śledzenie informacji o literaturze i pomocach do pracy z uczniem.
Należy zauważyć, że wszelka pomoc o charakterze psychologicznym lub pedagogicznym jest dobrowolna, dlatego skuteczność terapii zawsze uzależniona jest od świadomości rodziców dziecka.

Opracowanie:
Z. Sękowska: "Wprowadzenie do pedagogiki specjalnej"
W. Dykcik, B. Szychowiak red.: "Nowatorskie i alternatywne metody w praktyce pedagogiki specjalnej"
M. Bogdanowicz: "Skala ryzyka dysleksji"

Jeśli potrzebujesz dodatkowych informacji lub wsparcia


Chcesz aby Nasza działalność dalej się rozwijała?
dotacja anima humana
Strona główna   Aktualności   Kontakt   Kopiowanie całości lub fragmentów bez zgody autora zabronione. monitoring pozycji admin Czernecki Dariusz Google